"Druga cesarzowa" Michelle Moran

Wydawnictwo: Sonia Draga
Data wydania: 11.06.2014 r.
Ilość stron: 296

Obecnie powieści historyczne stają się coraz bardziej popularne. Sięgamy po nie, aby z wypiekamy na twarzy czytać o dworskich intrygach, morderstwach, czy kochankach. Jeśli książka jest dobrze napisana, to emocjonują nas plotki, romanse, napełnia grozą okrucieństwo. Czytając tego typu pozycje mamy okazję zaznajomić się z pałacowymi realiami. Osobiście bardzo lubię czytać tego typu pozycje i byłam ciekawa tej. Bo za samym Napoleonem, to raczej nie przepadam. Nie lubię czytać o tym człowieku. Ale, za to czasy w jakich żył są niezwykle ciekawe i to skłoniło mnie do sięgnięcia po tą pozycję.

W XIX-wiecznej Francji po rewolucji władzę przejmuje Napoleon Bonaparte. Człowiek pozbawiony skrupułów, dążący po trupach do celu, z drugiej strony świetny strateg i dowódca. Po wielu dokonaniach militarnych, pragnie jeszcze jedno…poślubić kobietę, w której żyłach płynie błękitna krew, która da mu upragnionego syna. W wyniku tajnych porozumień zostanie podjęta decyzja, która uszczęśliwi bądź unieszczęśliwi ową wybrankę. A tą niewiastą okazuje się Maria Ludwika, córka arcyksięcia Ferdynanda, młoda kobieta pochodząca z dynastii Habsburgów. Jej beztroskie, spokojne życie zostanie przerwane, z chwilą gdy Napoleon Bonaparte postanowi wziąć ją sobie za żonę. Dziewczyna bardzo szybko zostaje wywieziona do Francji. Każdego dnia jest obserwowana, każdy jej ruch śledzony. Na francuskim dworze spotyka się z okrucieństwem, oszustwem i przebiegłością. Jej mąż, to człowiek porywczy i arogancki. Nie szanuje ani jej zdania ani ciała. Ona sama ma dostarczyć mu tylko dziedzica. Traktowana jako zło konieczne musi walczyć o swoją pozycję.

Pisarka nie słodzi, pisze o dworskich intrygach i dziwacznych pomysłach siostry Napoleona. Nie oszczędza czytelnika, opisuje choroby weneryczne i szerzącą się nieufność. Czytając człowiek uświadamia sobie, że tak było w rzeczywistości, nie istniały żadne normy, byleby wyjść na swoje. Pomysł na przedstawienie fabuły z punktu widzenia kilku postaci sprawił, że akcja jest dynamiczna, wielopoziomowa. Dostarcza wielu cennych informacji o tym, na czym każdemu zależało w rzeczywistości. Przedstawiono w fantastyczny sposób skonfliktowany dwór francuski, pełen napięć i plotek. W tym świecie nie wiadomo komu można zaufać i powierzyć tajemnicę, bo ściany mają uszy. Oczywiście jest to czysta fikcja literacka, pisarka wymyśliła sobie historię. Jednak bazowała na materiałach z epoki. Dzięki temu dowiedziałam się o pucharach w kształcie piersi, prześladowaniach na dworach i wymyślnym guście Napoleona Bonaparte. Nie chcę sprzedawać wszystkich szczegółów, bo warto przeczytać i poznać wszystkie smaczki.

Bardzo mi się podobało mi się opisy możnowładztwa francuskiego i trudów, z jakimi musiały się borykać kobiety tamtych czasów. Zdane na łaskę i niełaskę mężczyzn, nie mogły decydować o tym, kogo mogą kochać, za kogo mają wyjść. Polubiłam Marię Ludwikę, która sama podjęła trudną dla niej decyzję. Rozdarta między swoim krajem, a miłością do swoich najbliższych, Nie zamknęła się w sobie i podjęła nierówną walkę. Deklarując chęć zgody na małżeństwo z Napoleonem, ratowała ukochaną Austrię. Niestety, przyszło jej, za to zapłacić ogromną cenę.

Podsumowując „Druga cesarzowa” to całkiem udana powieść historyczna. Niezwykle postaci sprawiają, że książkę się połyka. Ciekawie nakreślone tło historyczno-obyczajowe zaskakuje realizmem i pozwala poczuć atmosferę dworu Napoleona Bonaparte. Bez wątpienia autorce udało się stworzyć intrygującą i wciągającą powieść na długie i mroźne wieczory. 

Dziękuję za udostępnienie egzemplarza do recenzji empik.com

Sklep internetowy empik.com

1 komentarz:

  1. Ja także nie przepadam za Napoleonem, zresztą nigdy nie fascynowali mnie żadni dowódcy wojskowi. Co innego jednak z XIX wiekiem. O tych czasach mogę czytać i czytać :) Dlatego "Druga cesarzowa" bez problemu mogłaby znaleźć się w moich rękach :)

    OdpowiedzUsuń

Copyright © 2016 Recenzyjka , Blogger