"Dziętnaście minut" Jodi Picoult

Wydawnictwo: Pruszyński i S-ka
Data wydania: 27.I.2009 r.
Ilość stron: 672
Źródło ilustracji: www.empik.com


„W dziewiętnaście minut można skosić frontowy trawnik, ufarbować włosy, obejrzeć tercję meczu hokejowego. Dziewiętnaście minut wystarczy, żeby zaplombować ząb, upiec ciastka, poskładać pranie pięcioosobowej rodziny.
W ciągu dziewiętnastu minut można się doczekać dostawy zamówionej pizzy. Przeczytać bajkę dziecku lub wymienić olej w aucie.
W dziewiętnaście minut można powstrzymać świat lub ewakuować się z niego na zawsze. Dziewiętnaście minut – tyle wystarczy, żeby dopełnić zemsty.”

Peter Houghton od początku swojej kariery szkolnej spotykał się z szykanami i poniżaniem ze strony innych dzieci. Próbował radzić sobie z tym różnie: nie reagował, sam był agresywny, lecz żadne z jego działań nie pomagało, wręcz sprawiało, że atak na jego osobę był jeszcze większy. Nikt nie wyciągnął do niego pomocnej ręki, nauczyciele bagatelizowali całą sprawę, a rodzice uważali, że powinien zapisać się do jakieś grupy sportowej, dzięki czemu jego problemy się skończą. Jednak z upływem czasu młody człowiek popada w coraz większą frustrację, jego emocje sięgają zenitu i chwyta za broń. Chłopak wchodzi do szkoły i zabija 10 osób, a wiele innych okrutnie rani. Ci co przeżyli nie mogą dojść do siebie, nękają ich koszmary, a na każdym kroku towarzyszy strach. Adwokat, który podejmuje się obrony oskarżonego będzie musiał dowieść, czy była to jego wina, czy jego oprawców.

Jodi Picoult po raz kolejny pokazała, że nie boi się dotykać tematów trudnych i kontrowersyjnych. Siłą książki autorki jest prowadzenie narracji z różnych perspektyw, co pozwala wniknąć w umysły wielu bohaterów, zarówno ofiar, jak i mordercy, możemy lepiej zrozumieć motywy jakimi się kierowali. Dodatkowym atutem jest rozbudowana psychologia postaci oraz interesujące wątki poboczne.

„Dziewiętnaście minut”, to nieprzeciętna pozycja. Autorka posuszyła kwestie trudne, z punktu widzenia moralnego i etycznego. To powieść o rozpaczliwej próbie przerwania szkolnego horroru. To głos wszystkich, którzy spotkali się z przemocą i poniżaniem w szkole i nikt nie wyciągnął do nich serdecznej ręki, nie wspierał w trudnych chwilach. Polecam :) 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Copyright © 2016 Recenzyjka , Blogger